Kamu Haberleri

Sınava girerken okunacak dualar

Kalem Suresi Türkçe okunuşunu ve Diyanet meali haberimizde. Özellikle LGS ve YKS sınavlarının yaklaşmasıyla birlikte sınav duaları da merak edilmeye başlandı. Öğrenciler sınav öncesinde ve esnasında dualar okuyarak başarılı olmayı diliyor. Kalem Sureside sınav dönemlerinde sıkça okunan dualar arasında. İşte sınava girerken okunacak dualar

Sınav dönemine girilmesiyle birlikte, milyonlarca öğrenci hedeflediği eğitimi alabilmek için sınavlarda başarılı olmanın arzusu içerisinde. Sınav zamanlarında ise dualar edilerek başarılı olmak için dilek dileniyor. Kalem Suresi’de bu dualardan biri. Sınava girerken ve sınav esnasında okunması tavsiye edilen duaları sayfamızdan görebilirsiniz. İşte Kalem Suresi okunuşu, anlamı ve sınav duaları…

SINAVA GİRERKEN OKUNABİLECEK DUALAR

-Bismillahirrahmanirrahim, Ferdün, Hayyün, Kayyûmun, Hakemun, Adlün, Kuddûsün. İyyâke na’büdü ve iyyâkenesta’în. İnnâ fetahnâ leke fethan mubînâ.” On dokuz defa okunacak.

-“Rabbi edhılnî müdhale sıdkin ve ahricni muhrace sıdkin vecal li min ledünke sultânen nasîrâ.” (10 Kere) (İsra suresi 80. ayet)

ANLAMI: “Ya Rabbi! Beni doğru bir giriş ile girdir ve yine doğru bir çıkış ile çikar.Katından bana yardım edici bir kuvvet ihsan eyle.”

-“Rabbişrah li sadri. Ve yessir li emri. Vahlul ukdeten min lisani. Yefgahü kavli ” (10 Kere)

ANLAMI: “Ya Rabbi! Göğsümü ve gönlümü genişlet, işimi kolaylaştır. Dilimin bağını çöz, sözümü anlaşılır eyle.”

-“Ya Hayyu Yâ Kayyûm, Birahmetike esteğisû.” (10 kere)

ANLAMI:”Ey Hayy ve Kayyum olan Allah’ım, Senin Rahmetine Sığınıyorum.”

-Bu dua her an, her zaman, mubah olan herhangi bir işe başlarken okunur. Mesela Kuran-ı kerim öğrenmeye başlarken, yazı yazarken, sınava girerken, dine aykırı olmayan her işe başlarken söylemek iyi olur. Yapılan işin kolay gelmesi, zor gelmemesi ve hayırla neticelenmesi için dua etmiş oluyoruz.

-“Rabbi yessir velâ tuassir Rabbi temmim bil-hayr”

ANLAMI:“Rabbim! kolaylaştır zorlaştırma, Rabbim hayırla sonuçlandır”

-“Allahümme hır li vehter li.Vela teklini ala ihtiyari.”

ANLAMI: Allahım! Bu işi bana hayırlı kıl ve bu işi bana nasip eyle! Allahım beni kendi başıma bırakma.(Tirmizi,Deavat,90)

-Rabbi zidni ilmen ve fehmen ve el-hıkni bis salihin.Rabbişrahli sadri ve yessir li emri vahlül-ukdeten min lisani yefkahu kavli. Ya Hafız, Ya Rakib, Ya Nasır, Ya Allah. Rabbi yessir ve la tüassir, Rabbi temmim bil hayr. (Sınava girmeden önce 3,5,7 defa okunur)

Rabbim! İlmimi ve anlayışımı arttır ve beni salih kullara dahil eyle. Rabbim! Göğsümü aç, işimi kolaylaştır ve dilimdeki bağı çöz ki sözümü anlasınlar. Ya Hafız Ya Rakib Ya Nasır Ya Allah. Rabbim kolaylaştır, zorlaştırma; Rabbim! İşimi hayırla tamama erdir.

KALEM SURESİ 

Hakkında

Mekke döneminde inmiştir. 52 âyettir. Sûre, adını birinci âyette geçen “elKalem”kelimesinden almıştır. “Nûn” sûresi diye de anılır. Sûrede başlıca, Hz.Muhammedin peygamberliğinin ispatı ve müminler ile kâfirlerin akıbetlerikonu edilmiştir.Nuzül

Mushaftaki sıralamada altmış sekizinci, iniş sırasına göre ikinci sûredir. Alak sûresinden sonra, Müzzemmil sûresinden önce Mekkede inmiştir. 17. âyetten 50. âyete kadar olan kısmının Medinede indiği yönünde bir rivayet bulunmakla beraber (bk. Şevkânî, V, 307) âyetlerin üslûp ve içeriğinden bunların da Mekkede indiği anlaşılmaktadır.Konusu

Muhammed aleyhisselâmın Allah tarafından gönderilmiş gerçek bir elçi olduğu, yüksek şahsiyeti ve Mekkeli müşriklerin onun getirdiği mesaj konusunda yaymaya çalıştıkları tereddütler, müşriklerdeki şahsiyet bozuklukları, nimete karşı nankörlüğün sonucunu açıklamak amacıyla anlatılan “bahçe sahipleri kıssası”, âhiretin sıkıntılı ve dehşetli halleri, Allahın müminler için hazırlamış olduğu ödüller ve kâfirlere vereceği cezalar, sûrenin başlıca konularıdır. Ayrıca Hz. Peygambere metânetli olması, Yûnus peygamberin yaptığı gibi sabırsızlık göstermemesi tavsiye edilmektedir.

KALEM SURESİ ARAPÇA OKUNUŞU

1.Nûn vel kalemi ve mâ yesturûn(yesturûne). 2.Mâ ente bi nimeti rabbike bi mecnûn(mecnûnin). 3.Ve inne leke le ecran gayra memnûn(memnûnin). 4.Ve inneke le alâ hulukın azîm(azîmin). 5.Fe se tubsıru ve yubsırûn(yubsırûne). 6.Bi eyyikumul meftûn(meftûnu). 7.İnne rabbeke huve alemu bi men dalle an sebîlihî ve huve alemu bil muhtedîn(muhtedîne). 8.Fe lâ tutııl mukezzibîn(mukezzibîne). 9.Veddû lev tudhinu fe yudhinûn(yudhinûne). 10.Ve lâ tutı kulle hallâfin mehîn(mehînin). 11.Hemmâzin meşşâin bi nemîm(nemîmin). 12.Mennâın lil hayri mutedin esîm(esîmin). 13.Utullin bade zâlike zenîm(zenîmin). 14.En kâne zâ mâlin ve benîn(benîne). 15.İzâ tutlâ aleyhi âyâtunâ kâle esâtîrul evvelîn(evvelîne). 16.Se nesimuhu alâl hurtûm(hurtûmi). 17.İnnâ belevnâhum ke mâ belevnâ ashâbel cenneti, iz aksemû le yasrimunnehâ musbihîn(musbihîne). 18.Ve lâ yestesnûn(yestesnûne). 19.Fe tâfe aleyhâ tâifun min rabbike ve hum nâimûn(nâimûne). 20.Fe asbahat kes sarîm(sarîmi). 21.Fe tenâdev musbihîn(musbihîne). 22.Enıgdû alâ harsikum in kuntum sârımîn(sârımîne). 23.Fentalekû ve hum yetehâfetûn(yetehâfetûne). 24.En lâ yedhulennehâl yevme aleykum miskîn(miskînun). 25.Ve gadev alâ hardin kâdirîn(kâdirîne). 26.Fe lemmâ raevhâ kâlû innâ le dâllûn(dâllûne). 27.Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne). 28.Kâle evsatuhum e lem ekul lekum lev lâ tusebbihûn(tusebbihûne). 29.Kâlû subhâne rabbinâ innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne). 30.Fe akbele baduhum alâ badın yetelâvemûn(yetelâvemûne). 31.Kâlû yâ veylenâ innâ kunnâ tâgîn(tâgîne). 32.Asâ rabbunâ en yubdilenâ hayran minhâ innâ ilâ rabbinâ râgıbûn(râgıbûne). 33.Kezâlikel azâb(azâbu), ve le azâbul âhırati ekber(ekberu), lev kânû yalemûn(yalemûne). 34.İnne lil muttakîne inde rabbihim cennâtin naîm(naîmi). 35.E fe necalul muslimîne kel mucrimîn(mucrimîne). 36.Mâ lekum, keyfe tahkumûn(tahkumûne). 37.Em lekum kitâbun fîhi tedrusûn(tedrusûne). 38.İnne lekum fîhi lemâ tehayyerûn(tehayyerûne). 39.Em lekum eymânun aleynâ bâligatun ilâ yevmil kıyâmeti inne lekum le mâ tahkumûn(tahkumûne). 40.Sel hum eyyuhum bi zâlike zeîm(zeîmun). 41.Em lehum şurakâu, felyetû bi şurakâihim in kânû sâdikîn(sâdikîne). 42.Yevme yukşefu an sâkın ve yudavne ilâs sucûdi fe lâ yestetîûn(yestetîûne). 43.Hâşiaten ebsâruhum terhekuhum zilletun, ve kad kânû yudavne ilâs sucûdi ve hum sâlimûn(sâlimûne). 44.Fe zernî ve men yukezzibu bi hâzâl hadîs(hadîsi), se nestedricuhum min haysu lâ yalemûn(yalemûne). 45.Ve umlî lehum, inne keydî metîn(metînun). 46.Em teseluhum ecran fe hum min magramin muskalûn(muskalûne). 47.Em inde humul gaybu fe hum yektubûn(yektubûne). 48.Fasbir li hukmi rabbike ve lâ tekun ke sâhıbil hût(hûti), iz nâdâ ve huve mekzûm(mekzûmun). 49.Levlâ en tedârakehu nimetun min rabbihî le nubize bil arâi ve huve mezmûm(mezmûmun). 50.Fectebâhu rabbuhu fe cealehu mines sâlihîn(sâlihîne). 51.Ve in yekâdullezîne keferû le yuzlikûneke bi ebsârihim lemmâ semiûz zikra ve yekûlûne innehu le mecnûn(mecnûnun). 52.Ve mâ huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne)

Kalem Suresi Türkçe Anlamı (Diyanet Meali)

1. Nûn. Kaleme ve (kalem tutanların) yazdıklarına andolsun ki,

2. Sen -Rabbinin nimeti sayesinde- mecnun değilsin.

3. Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir mükâfat vardır.

4. Ve sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin.

5. (Sen de) göreceksin, onlar da görecekler,

6. Hanginizde delilik olduğunu yakında .

7. Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir, hidayete erenleri de en iyi bilen O’dur

8. O halde, (hakikati) yalan sayanlara boyun eğme!

9. Onlar isterler ki, sen yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.

10. Şunların hiçbirine itâat etme :yemin edip duran,aşağılık,

11. (Herkesi) kötüleğen,söz götürüp getiren,

12. Hayra engel olan, mütecâviz ve saldırgan günahkar,

13. Kaba ve kötülükle damgalı,

14. Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (böyle yolunu şaşırmış)

15. Ona âyetlerimiz okunduğu zaman o, “Öncekilerin masalları!” der.

16. Biz yakında onun burnuna damga vuracağız (kibirini kırıp rezil edeceğiz).

17. Biz, vaktiyle “bahçe sahipleri” ne belâ verdiğimiz gibi, onlara da belâ verdik. Hani onlar (bahçe sahipleri), sabah olurken (kimse görmeden) onu (mahsullerini) devşireceklerine yemin etmişlerdi.

18. Onlar istisna da etmiyorlardı.

19. Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de,

20. Bahçe kapkara kesildi.

21. Sabah olurken birbirlerine seslendiler.

22. “Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsülünüzün başına gidin!” diye.

23. Derken yürüyorlardı; fısıldaşıyorlardı.

24. “Sakın bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın”diye.

25. (Evet yoksullara yardıma) güçleri yettiği halde, onları yardımdan mahrum etmek niyet ve azmi ile erkenden yola düştüler.

26. Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler.

27. Yok yok, doğrusu biz mahrum bırakılmışız!

28. İçlerinden en makul olanı şöyle dedi: Ben size “Rabbinizi tesbih etsenize” dememiş miydim?

29. Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler.

30. Ardından, kabahati birbirlerine yüklemeye başladılar.

31. (Nihayet) şöyle dediler: Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz.

32. Belki Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz (artık) Rabbimizi(O’nun hoşnutluğunu) arzuluyoruz.

33. İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi!

34. Şu da muhakkak ki, takvâ sahipleri için Rableri katında nimetleri bol cennetler vardır.

35. Öyle ya, (Allah’a) teslimiyet gösterenleri, (o) günahkârlar gibi tutar mıyız hiç?

36. Size ne oluyor? Ne biçim hüküm veriyorsunuz?

37. Yoksa size ait bir kitap var da, (bu bâtıl inanışları) onda mı okuyorsunuz?

38. Onda, beğendiğiniz her şey sizin için mutlaka vardır (diye mi yazılı)?

39. Yoksa, “Ne hükmederseniz mutlaka sizindir” diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var?

40. Sor onlara: Bu iddiayı onların hangisi savunacak?

41. Yoksa ortakları mı var onların? Sözlerinde doğru iseler, hadi getirsinler ortaklarını!

42. O gün incikten açılır ve secdeye davet edilirler; fakat güç getiremezler.

43. Gözleri horluktan aşağı düşmüş bir halde kendilerini zillet bürür. Halbuki onlar, sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı (fakat yine secde etmiyorlardı).

44. (Resûlüm!) Sen bu sözü (Kur’an’ı) yalan sayanı bana bırak (kendini üzme). Biz onları, bilmedikleri bir yönden yavaş yavaş azaba yaklaştırıyoruz.

45. Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim fendim çok sağlamdır!

46. Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da bu yüzden onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar?

47. Yahut gaybın bilgisi onların nezdinde de, onlar mı (istedikleri gibi) yazıyorlar?

48. Sen Rabbinin hükmünü sabırla bekle. Balık sahibi (Yunus) gibi olma. Hani o, dertli dertli Rabbine niyaz etmişti.

49. Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı o, mutlaka, kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı.

50. Fakat ardından, Rabbi onu seçti (vahiy verdi) ve onu sâlihlerden kıldı.

51. O inkâr edenler Zikr’i (Kur’an’ı) işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devirivereceklerdi. Hâla da (kin ve hasetlerinden:) “Hiç şüphe yok o bir delidir” derler.

52. Oysa o (Kur’an), âlemler için ancak bir öğüttür.

Reha Akyürek

Bilgi Üniverstesi Elektronik Mühendisliği bölümünü bitiridim. Profesyonel olarak haber editörlüğü yapmaktayım.
İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı